Aan een eerste Boechout-dag hangt een eerst boemeldag vast. Boemelen van Mortsel-Liersesteenweg naar Brussel. Letterlijk te nemen op dag 1, nog letterlijk te nemen op dag 2.
DAG 1
We fietsen van de villa naar het 'station'. Ik benadruk de aanhalingstekens, want onder 'station' moet je verstaan: een verhoging naast de sporen, enigszins de configuratie van een perron imiterend, die - geplaveid? nee, da's een te chique woord - bedekt is met een kiezelachtige substantie - het woord 'kiezels' zou wat te lovend zijn. Die - ok, even voor het gemak - kiezels lijken trouwens ooit eens een keertje van de camion te zijn gevallen. Van op de brug over de spoorweg... langs de helling naar beneden... richting de 'perrons'... en dan doorheen de jaren (of was het eeuwen) een beetje uitgelopen door die dagelijkse drie gebruikers van het 'station'. Ik was maandag trouwens de vierde - ben nochtans niet verwelkomd, noch gevierd... jammer.
Wachtend op een boemel voor de eerste keer, wat doet een mens dan? Juist, smartphone checken - er valt wel degelijk internet uit de lucht! - op vertragingen. Want er moest nog een overstap gehaald worden in Mechelen. Nu, alles qua overstap dat verder dan hetzelfde perron en korter dan 7 minuten van elkaar verwijderd is, valt onder de categorie |sukkel, gij denkt toch niet dat te kunnen halen zeker :D|. Zo ook deze verbinding. Maar he, goeie hoop, vertrouwen in de mensheid en in de NMBS - ok, ik zie mijn fout in -, je kan het een mens op 1 september niet kwalijk nemen.
"Mortsel-Liersesteenweg 8u11 +5" stond er dus mooi te blinken op mijn foontje. En een zeer attente "∟ alternatieve verbindingen". Nu ja, dat dacht ik... Die "∟ alternatieve verbindingen" sloeg niet op een "klik hier voor", en al zeker niet op een "misschien haalt u de verbinding nog wel", maar op een "zoek het zelf uit, wicht". Dan werd de +5 een +9 alsof de machinist dacht "Welk station??? Mortsel-Liersesteenweg??? Bestaat dat echt?"
Uiteindelijk, na de verlate aankomst van zo'n Desiro-trein - die hetzelfde geluid maakt als de Revolution in Bobbejaanland -, alle kakelende pubers te hebben opgepikt tussen Mortsel en Brussel, een volledig leeg station in Mechelen te zijn gepasseerd - alsof het universum zei "je moet ECHT blijven zitten, verdien je aflaat maar" - en in elk mogelijk station van elk onmogelijk boerengat te zijn gestopt, werd het einddoel bereikt: de grote werkplek, Brussel-Noord!
Zucht... we moeten nog terug.
DAG 2
'+20 is het nieuwe +12' moet de boemel gedacht hebben op dinsdagmorgen. Mijn geduld was al na één dag opgebruikt, dus ben ik maar verder gefietst naar het volgende station. Een station met een nog meer versleten naam - Mortsel-Oude-God... zou hier tot Jahwe gebeden worden? -, maar wel wat minder aftands - want deels betegeld - en gefrequenteerder - want 13 gebruikers i.p.v. 3. Treintje mooi op tijd in Mortsel, treintje mooi op tijd in Mechelen, overstapje comfortabel genomen, tweede treintje mooi op tijd in Brussel. Zo hebben we 't graag. Bij deze een schietgebedje naar de Oude God. Alsjeblief, morgen opnieuw?
