vestimentaire ongelukjes

Het is weer zover. De zon schijnt, de temperatuur stijgt, de zomer lonkt, alle kindjes zijn van school af...
En de vestimentaire ongelukjes steken de kop op.


Zoals een dame vorige week op perron 9 in Berchem, in een babyblauwe - zelden een flatterende kleur -, mouwloze, gebreide - oh lieve hemel - souspull - my eyes, my eyes! -... een vestimentaire keuze die ik sinds 1998 niet meer gezien heb. Eén die ik trouwens enkel en alleen in 1998 gezien heb. Zo'n fashion blunder die effectief als flagrante blunder werd erkend en waarvan alle exemplaren verbrand waren ... dacht ik.

Of de jongeman met de melkbeentjes ondersteund door al even witte sportgesokte voetjes en een bijzonder aanspannende short. Jammer genoeg bleek het geen ongelukje... één dag later droeg ie nog steeds datzelfde kostuumpje.

En dan vandaag, de dertiger in een roos - barbiestijl -, kanten - als in roze kant en roze voering - kleedje met een in verschillende lagen flapperend rokje. Lieve dames, als u 's morgens in de spiegel checkt of uw haar goed ligt, draai u ook even om of uw rok niet naar boven schuift. Als u een bepaalde leeftijd bent overschreden - en met die leeftijd doel ik op 4,5 jaar -, is een onderstuk waarvan achterkant hoger komt dan voorkant niet langer aanvaardbaar. Geen zicht
Misschien overdrijf ik een beetje... 3,5 jaar is beter.


Ik had graag mijn bevindingen met fotomateriaal gestaafd. Het fototoestel gaf een foutmelding *mijn lens kan dit niet aan* :)

boemelen #3

In mijn eerste week Boechout
- ben ik als een koekoeksjong geland in het nest van een ander vogeltje
- ben ik door dat vogeltje ook goed gevoederd
- zoek ik na een week nog steeds een eigen plekje in dat nest
- heb ik mijn lief zijn kleerkast (lees schap) uitgeladen en terug ingeladen
- heb ik dat schap versierd met washi tape
- heeft mijn lief mijn opvouwkunsten grondig bestudeerd en in les 1 zelf toegepast
- ben ik op de eerste dag boemeltreinen omsingeld door een bende Elnett-vrouwen (d.i. de gecensureerde versie)
- heb ik een man in een KNALroze broek gespot
- ben ik in mijn vinger gebeten door de huiskat
- heb ik dagelijks mijn benen gestoten tegen de eettafel
- heb ik minuut '18 en '76 in de match België-Australië gemist
- weet ik na vier keer de uitleg te hebben gekregen nog steeds niet hoe die cinema opstart (laat staan dat ik een dvd'tje kan opzetten)
- heb ik geleerd niet "ieuw" te roepen als mijn lief gekookt heeft (ook niet als er iets heel vies op de tv te zien is)
- ben ik nog steeds de pooltafel aan het kapen
- heb ik al evenveel geblogd als de voorbije drie maanden samen

't komt goed

- oh ja, ik heb een nieuw vriendje gemaakt: de opzichter aan de verkeerslichten -die om de kindjes over te laten- zegt elke morgen "goeiemorgen" ^_^

boemelen #2

Aan een eerste Boechout-dag hangt een eerst boemeldag vast. Boemelen van Mortsel-Liersesteenweg naar Brussel. Letterlijk te nemen op dag 1, nog letterlijk te nemen op dag 2.

DAG 1
We fietsen van de villa naar het 'station'. Ik benadruk de aanhalingstekens, want onder 'station' moet je verstaan: een verhoging naast de sporen, enigszins de configuratie van een perron imiterend, die - geplaveid? nee, da's een te chique woord - bedekt is met een kiezelachtige substantie - het woord 'kiezels' zou wat te lovend zijn. Die - ok, even voor het gemak - kiezels lijken trouwens ooit eens een keertje van de camion te zijn gevallen. Van op de brug over de spoorweg... langs de helling naar beneden... richting de 'perrons'... en dan doorheen de jaren (of was het eeuwen) een beetje uitgelopen door die dagelijkse drie gebruikers van het 'station'. Ik was maandag trouwens de vierde - ben nochtans niet verwelkomd, noch gevierd... jammer.

Wachtend op een boemel voor de eerste keer, wat doet een mens dan? Juist, smartphone checken - er valt wel degelijk internet uit de lucht! - op vertragingen. Want er moest nog een overstap gehaald worden in Mechelen. Nu, alles qua overstap dat verder dan hetzelfde perron en korter dan 7 minuten van elkaar verwijderd is, valt onder de categorie |sukkel, gij denkt toch niet dat te kunnen halen zeker :D|. Zo ook deze verbinding. Maar he, goeie hoop, vertrouwen in de mensheid en in de NMBS - ok, ik zie mijn fout in -, je kan het een mens op 1 september niet kwalijk nemen.
"Mortsel-Liersesteenweg 8u11 +5" stond er dus mooi te blinken op mijn foontje. En een zeer attente "∟ alternatieve verbindingen". Nu ja, dat dacht ik... Die "∟ alternatieve verbindingen" sloeg niet op een "klik hier voor", en al zeker niet op een "misschien haalt u de verbinding nog wel", maar op een "zoek het zelf uit, wicht". Dan werd de +5 een +9 alsof de machinist dacht "Welk station??? Mortsel-Liersesteenweg??? Bestaat dat echt?"

Uiteindelijk, na de verlate aankomst van zo'n Desiro-trein - die hetzelfde geluid maakt als de Revolution in Bobbejaanland -, alle kakelende pubers te hebben opgepikt tussen Mortsel en Brussel, een volledig leeg station in Mechelen te zijn gepasseerd - alsof het universum zei "je moet ECHT blijven zitten, verdien je aflaat maar" - en in elk mogelijk station van elk onmogelijk boerengat te zijn gestopt, werd het einddoel bereikt: de grote werkplek, Brussel-Noord!
Zucht... we moeten nog terug.

DAG 2
'+20 is het nieuwe +12' moet de boemel gedacht hebben op dinsdagmorgen. Mijn geduld was al na één dag opgebruikt, dus ben ik maar verder gefietst naar het volgende station. Een station met een nog meer versleten naam - Mortsel-Oude-God... zou hier tot Jahwe gebeden worden? -, maar wel wat minder aftands - want deels betegeld - en gefrequenteerder - want 13 gebruikers i.p.v. 3. Treintje mooi op tijd in Mortsel, treintje mooi op tijd in Mechelen, overstapje comfortabel genomen, tweede treintje mooi op tijd in Brussel. Zo hebben we 't graag. Bij deze een schietgebedje naar de Oude God. Alsjeblief, morgen opnieuw?

in de categorie |kleine ergernissen|: mosquito paradise

Soms vraag ik me af... hebben muggen reisbureaus?

PROMO: vlieg naar Carolines kot, daar is het fantastisch vertoeven!
- 5-sterrenresort met ruim buitenzwembad (de plas op mijn terras - zouden muggen ook ligstoeltjes reserveren met een handdoek?)
- gigantisch ruime kamer (op muggenformaat althans, Harry's bezemkast leek ruimer)
- all you can eat buffet (ik dus)

Alle wegwijzers lijken naar mijn stek te wijzen. Want zonder zwans klop ik er minstens een stuk of vijf plat per dag. Minstens. Als in 'dat is het kleinste aantal, lager gaan we niet'. Gelukkig heb ik nu al een muskietennet boven m'n bed hangen want anders mepte ik 's nachts ook m'n lief plat. Vond ie niet zo leuk. Misschien moeten ze de reisbeschrijving aanpassen... naar "'s nachts is het buffet gesloten"

Stel dat er muggenreisbureaus zijn... dan is er toch ook wel een muggenministerie voor toerisme? En ik vermoed dan toch wel dat ze mijn kot classificeren als "af te raden reisbestemming"... met argumenten als "zeer kleine kans op behouden terugkeer", "massagraf van soortgenoten ontdekt in de afvoer van de Grote Witte Kuip (mijn lavabo dus)" en "restanten van vermiste familieleden gevonden op spiegels, muren en plafonds".

Een mens zou er bijna medelijden mee krijgen... TOCH NIET

Serieus... overal vind ik plekken terug van doodgemepte muggen. Hopelijk gaat dat niet van mijn waarborg af...

7u51 - trommelvliezen op scherp

Vermits het spitsuurpendelen een behoorlijk representatieve doorsnede van de Vlaamse populatie oplevert, zit je doorgaans ook opgescheept met een behoorlijk representatieve doorsnede van de Vlaamse ergerlijke gewoontes: slurpen uit een Panos-koffiebeker, een veel te grote hap nemen uit een Panos-broodje en vervolgens een half uur lang kauwen alsof er een tennisbal op en neer botst in je mond, afval van de Panos achterlaten - de vuilbak staat 5 centimeter lager, sukkel! - en 't is niet dat ik reclame wil maken voor de Panos hoor.
Een natte jas niet uitdoen als het belachelijk hard giet - uitzonderlijk gezellig als je de plaatselijk opvolger bent -, ostentatief voorsteken bij het opstappen - ooooh wee als je met de laatste zitplaats aan de haal gaat, ik kom op je schoot zitten!!! -, het zo wijd mogelijk verspreiden van bagage tijdens de spits - misschien kan u uw terrein ook afbakenen met plasjes? baasjes beginnen op de duur echt op hun hond te lijken...

Maar waar mijn gat van dichtpitst zijn de volgende geluiden.

Op 3: FLUITERS
Ik ben behoorlijk zeker dat er niet op mij geëxperimenteerd werd als kind en moest het wel zo zijn, dan zou gefluit de geprogrammeerde trigger geweest zijn om moordmachine te worden... Neurie, zing of brul voor mijn part de oorworm in uw hoofd, maar IN HEMELSNAAM, fluit hem niet!
Vreselijke frequentie!

Op 2: SNOT OPSNUIVEN
Hoeft vermoed ik geen verdere uitleg... zij die ondanks hun langdurige snotvalling erin slagen een lading zakdoeken te vergeten en dat permanent lopend snot dienen op te snuiven om het niet langs mond en kin naar beneden te weten druipen. Zo'n snuif waarvan je weet... mmm daarvan is wat tot in de keelholte geraakt...
En nu heb ik toch uitleg gegeven...

Op 1: mijn eeuwige gruwel: EEN POTTEKE YOGHURT
Om te beginnen die geur - en dat ondanks mijn weinig ontwikkeld reukorgaan - ... die geur van synthetische, geplette perziken, ananassen of - worst case scenario - aardbeien. Jakkie. Een geur die zich - ondanks mijn weinig ontwikkelde smaakpapillen - omzet in smaak, een smaak die met de beste wil van de wereld ECHT niet overeenkomt met perziken, ananassen of aardbeien.
Maar ondanks dat alles - over smaak valt niet te twisten, zegt - vinden de liefhebbers van het genre het zodanig lekker dat het potteke in kwestie tot op de plastic moet leeggelepeld worden. Ik zeg wel degelijk gelepeld, want ik zou het bijna minder erg vinden - voor mijn gehoor welteverstaan - dat mijn buur zijn potteke uitlekt.
*schrrrraaap, hap* *schrrraaaap schraap hap* *schraap schraap schraap schraap schraap schraap hap* ... ... [een korte stilte waarin het potteke bestudeerd wordt] *schraap schraap hap*
UOOOHG o_O

Nog een geluk dat het merendeel van de spitspendelaars zich bezig houdt met het volumineus babbelen met hun Rotterdamse collega, het af- en aanklikken van een balpen of het in luidruchtig ademende stilte zichzelf wezen.

in de categorie |grote ergernissen|: de pipiwet

Als reactie op de beslissing van Belgacomaan om het doorspoelen van reclame betalend te maken, komt Talleenet met een nieuw voorstel. Om de indoctrinatie en commerciële hypnose van de Vlaamse kijker te verzekeren overwegen de marktleiders van de digitale televisie een wetsvoorstel in te dienen bij de Vlaamse regering.

De wet in kwestie, in de wandelgangen nu al bekend als de 'geen-pipiwet', stelt dat kijkers tijden reclameblokken wettelijk verplicht zijn te blijven zitten in hun zetel. Concreet wordt hen onder meer verboden naar toilet te gaan, op te staan om een drankje of snack te halen en om de krant of een magazine te lezen.
Talleenet verdedigt deze actie door te stellen dat een groot deel van hun inkomsten - letterlijk - in het water - van de pot - vallen wanneer kijkers zich van hun televisietoestel afwenden om welke reden dan ook. "Het verlies is te groot om geen actie te ondernemen," klinkt het. Onze bron meldt dat er niet langer wekelijks een gratis viergangenmenu van het Hoff van Cleve te verkrijgen is in het restaurant van het bedrijf en dat de maandelijkse teamuitstappen naar Disney World afgeschaft werden. Vreselijk.

Concreet omvat het voorstel een opsomming van 'verboden handelingen' en een lijst van mogelijke boetes. De verplichting tot aankoop van de geprezen producten in het reclameblok dat door een volle blaas gemist werd, is één van de opgelegde straffen. "Men kan dat ook tijdens het programma doen," stelt Talleenet.
Recidivisten zullen bovendien een reclamebad moeten ondergaan tot zij slagen voor zowel schriftelijke als praktische proeven. Hierbij moet men kunnen aantonen dat men perfect in staat is slogans en logo's te plaatsen en dat men door het zien van reclame effectief wordt aangezet tot aankoop van de producten.

De bond voor geneesheren heeft al gereageerd dat deze wet tot gezondheidsproblemen zou kunnen leiden. "Mensen met diarree of incontinentie bijvoorbeeld zullen deze maatregelen niet probleemloos kunnen toepassen," zo luidt het bij de bond. Na harde onderhandelingen waarbij verschillende mogelijkheden - van vrijstelling voor zieken en hun begeleiders tot het dragen van pampers - toonden de telecommunicatiebedrijven uiteindelijk begrip voor de situatie. Ze beloofden een artikel op te nemen in het wetsvoorstel dat voorziet dat mensen met darmproblemen op basis van een doktersbriefje en een monster van de stoelgang - ter controle - vrijgesteld kunnen worden.

Drukkers van reclamebladen zijn gewonnen voor het idee en hebben al laten weten bereid te zijn met Talleenet en Belgacomaan aan tafel te willen zitten om de mogelijkheden tot uitbreiding van het wetsvoorstel te bespreken. "Wij willen graag een clausule die ons beschermt tegen het zogenaamde oud papier," zegt de woordvoerder van de Strekenkrant, "we hebben een team van specialisten aangeduid die zich nu buigen over de implementatie van mogelijke tegenmaatregelen."

De gemiddelde burger reageert inmiddels met een welgemeende:

"DOE NORMAAL!"

maandag 27.05.2013

6u00 *kdang kdang kdang* bouwvakkers van de overbuurwerf beginnen te werken (lees: slaan met hun hamers op stalen balken ...ik verdenk hen ervan dit voor de lol te doen)

6u32 uit miserie sta ik op met een voze kop

7u23 een half uur vroeger (wat aanvoelt als midden in de nacht) neem ik uit diezelfde miserie de trein met een voze kop

8u02 ik arriveer op 't werk met ne voze kop en modder de voormiddag aan

8u31 nog steeds met een voze kop verstuur ik de zondagikhoorvanCarolinedag-mail naar de beste vriendin - zoals gewoonlijk een dag te laat

10u30 of ergens rond die periode slaat de voze kop om in een griepgevoel

12u04 ik vertrek ziek naar huis

13u01 eenmaal thuis kijk ik in de spiegel en denk 'mmm ni zo heel bleek, 't zal aan mijne rode bril liggen'

13u05 doe ik mijn lenzen in en kijk opnieuw in de spiegel 'ja,'t lag aan de bril'

13u12 ik schrijf mezelf een tube'ke oscillococcinum en zonnetherapie voor en wenste dat ik die tickets naar Cyprus toch maar geboekt had