vestimentaire ongelukjes

Het is weer zover. De zon schijnt, de temperatuur stijgt, de zomer lonkt, alle kindjes zijn van school af...
En de vestimentaire ongelukjes steken de kop op.


Zoals een dame vorige week op perron 9 in Berchem, in een babyblauwe - zelden een flatterende kleur -, mouwloze, gebreide - oh lieve hemel - souspull - my eyes, my eyes! -... een vestimentaire keuze die ik sinds 1998 niet meer gezien heb. Eén die ik trouwens enkel en alleen in 1998 gezien heb. Zo'n fashion blunder die effectief als flagrante blunder werd erkend en waarvan alle exemplaren verbrand waren ... dacht ik.

Of de jongeman met de melkbeentjes ondersteund door al even witte sportgesokte voetjes en een bijzonder aanspannende short. Jammer genoeg bleek het geen ongelukje... één dag later droeg ie nog steeds datzelfde kostuumpje.

En dan vandaag, de dertiger in een roos - barbiestijl -, kanten - als in roze kant en roze voering - kleedje met een in verschillende lagen flapperend rokje. Lieve dames, als u 's morgens in de spiegel checkt of uw haar goed ligt, draai u ook even om of uw rok niet naar boven schuift. Als u een bepaalde leeftijd bent overschreden - en met die leeftijd doel ik op 4,5 jaar -, is een onderstuk waarvan achterkant hoger komt dan voorkant niet langer aanvaardbaar. Geen zicht
Misschien overdrijf ik een beetje... 3,5 jaar is beter.


Ik had graag mijn bevindingen met fotomateriaal gestaafd. Het fototoestel gaf een foutmelding *mijn lens kan dit niet aan* :)

het speelgoedautootje

Er zijn zo van die dagen.

Je voelt je vrij als een vogeltje, je lacht naar de mensen en ze lachen terug, het zonnetje schijnt - of ook niet, maar dat doet er niet toe want je bent je eigen zonnetje -, terrasjes lonken, vrienden en wildvreemden knuffelen je en je denkt aaaah de wereld is schoon.

Zooooo tof :)

Of.

Je voelt je ne sterken tijger, kunt alles aan, heft de halve huisraad op, het werk is een eitje en je helpt een bomma de straat oversteken (lees: trek een rode cape aan en heis je onderbroek over je broek, sweept de bomma van haar steunzoelen, vlieg er de straat mee over en placeer nog een dansje aan de overkant)

Ook leuk :)

En dan.

Dan zijn er zo van de "Q#@L$ù^K-)ç(àJQljI£¨&OE+/;-dagen. Dagen dat je je wonderwel kan identificeren met een opwindbaar speelgoedautootje. Eentje dat helemaal is opgedraaid maar nog moet losgelaten worden. En dan tegen de kast vliegt, terugketst, tegen de muur ramt, 180° draait, de ruimte doorsjeest en tegen al wat in de weg staat vlamt als een balleke in een flipperkast.
Zo van die dagen dat het jammer is dat de ramen van het kantoor niet open gaan en je er niets (of niemand) uit kan gooien - op er op nog precairdere dagen zelf uit kunt springen...
Of om het in miniontaal te zeggen:

Dat was vandaag....
Morgen is er nog een dag...

goeiemorgen goeiemorgen goeiendag

Meegaan, gij go me mij meegaan

Nope, gene iFoon, wel de Goeien Dag, de CD van Slongske.
Ik heb da maske geire.

Hoe graag?
lachen als ze op Liefde voor Muziek sprak over de swag van Maria - dé Maria, dat moederke waar heel Vlaanderen in mei over zingt :) -,
de zeer goed verborgen rapster in mezelf met volle overtuiging bovenhalen als 'Lacht nor mij' of 'Ik zen ni de bank' uit de radio klinkt - hoe dat eruit ziet? in mijn gedachten geloofwaardig, maar of mijn lief dat beaamt... -,
als munitie om dipjes af te knallen <3

Misschien niet zo graag om er een uur voor in de signeersessierij te staan... alhoewel, ik sta er toch maar in. Vanachter, derdelaatste of zo, 300 (of zo lijkt het) man voor mij.
Niet direct voor die krabbel op mijn nieuwe CD - maar dat is mooi meegenomen -, ook niet in de eerste plaats voor een aanvulling in mijn leuke-momentjes-op-een-doordeweekse-dag-boekje.

Wel voor een knuffel. Om een item van de bucket list te kunnen schrappen mag ne mens iets over hebben me dunkt. 20 minuten en evenveel centimeters verder overtuig ik mezelf hier nog steeds van :)

Wat speelt er zich ondertussen binnen mijn blikveld af?
Een passerende man: "amai, wat is er hier te doen?" - Zijn vrouwke: "signeersessie voor Slongs Dievanongs" - Zijn antwoord: "amai, is die zoe populair!"
* me dunkt :)
De bewakingsagent van de fnac identificeert Slongs voor een Hollander als "lokale artiest".
* lokaal lokaal... 't is wel 't stad waar we 't over hebben is he
Een jong meisje voor mij is zodanig uitgedost dat ik niet anders kan dan het woord swag gebruiken
* zwart leren vestje, roze pet... zalig :)

We komen dichter
't Is aan mij.

Slongs gilt... ik heb een graaf kostumeke aan... eentje dat zij ook heeft. Lachen.
Ik vraag om een knuffel en ik krijg een knuffel

hartje

Ben er een beetje melig van :)