En we gaan nog ni naar huis - maar het is bijna gedaan! -
bijlange ni, bijlange ni.
Zolang we niet op de vlieger zitten, is het hier nog nix gedaan! We moeten nog keiveel zien en keiveel doen! Ha Long Bay bijvoorbeeld! En we moeten nog een bergje opklimmen in Cat Ba! En souvenirshoppen in Hanoi! En naar het
Waterpuppet Theater gaan kijken! En...
En het belooft nog keimooi weer te zijn. We hebben veel geluk. De dagen van de trekking stond Ha Long Bay op zijn kop wegens tyfoon-alarm. En de animatrice op tv - officieel gezien weervrouw - in het station van Lao Cai deed wat rare bewegingen waardoor we niet zeker wisten of ze positief of negatief zouden uitdraaien. Maar onze gebeden voor mooi weer werden verhoord. Hallelujah!
Zo zie je maar... als je iets ECHT wilt, dan komt het ook ^_^
Er wordt nog een laatste keer stevig geklommen. Kort maar krachtig deze keer. Er is één weg naar boven en eenzelfde terug naar beneden. Wij zijn gelukkig redelijk vroeg en komen nog niet veel dalers tegen, en bijgevolg ook geen opstoppingen . Wederom zit de klim vol voldoening en is het uitzicht fabuleus. Eénmaal boven gekomen, wordt het wel een beetje proppen, want de top van de rots is niet al te groot en breed. Maar zoals ik al zei, is het uitzicht O_O. Op eigen risico zouden we drie verdiepingen hoger ook de zee kunnen zien, maar die constructieve roest valt toch iets minder te vertrouwen. Zo
dare devil ben ik jammer genoeg niet... al kriebelt het wel.
 |
| 1, 2, 3, 4, 5, 6, 700 en blijven gaan |
 |
| Cat Ba van bovenuit |
 |
| ... ik zei iets van roest toch he? |
Tijdens de klim naar beneden kwamen Sofie en ik nog een Vietnamese Tarzan tegen - lees, een gids die gillend en krijsend in de lianen sprong. Eénmaal beneden steek in mijn kop in het ijskoude bronwater en besef ik hoe warm het weer is. Maar in België is het blijkbaar zowat even warm - ik meende iets gehoord te hebben van 36°. En ik die dacht thuis te kunnen stoefen met het mooie weer...
Even later staan we op de kade voor onze boot en voor het laatste grote item op het reisschema: Ha Long Bay. De boten zien er schappelijk uit, gezellig ook.
"Vorig jaar is zo'n boot gezonken en zijn er 11 toeristen verdronken," deelt Gertje mee. Als in "ik wil jullie maar gerust stellen"???? O_o
Maar ook hier wacht een fris nat doekje ter afkoeling - of om mee te gooien - en strandstoelen op het bovendek - decadent relaxen in het kwadraat :D - en keeeeeeeiiiiiiveeel eten. Njammie, njammie.
Vermits we op een boot zitten, gaat het voornamelijk om
seaborn voedsel. Garnalen, groot en klein, gefrituurd, gebakken, gekookt of geloempia'd en ook - oh jawel - verse krabben. Ik heb geen flauw idee meer hoe je eraan begon, maar de scharen waren scherp, dat weet ik nog wel :D En naast de vegetariërs, was er ook een schaaldierloos dieet voorzien, ook wel bekend als het
no shame team. Ik denk dat zij vooral groentjes kregen :)
 |
bootje - die twee Aziaatjes zijn jaloers op onze awesomeness, ge ziet da ^_^
©Suzanne
|
 |
| hoopje bagage |
 |
| "eet mij of ik eet u!" |
Verder op het programma: zonnen, liggen op de strandstoelen, foto's trekken van elkaar al slapend en van de baai terwijl de boot op zijn dooie gemakske ronddobberde. Decadent relaxen moet van tijd tot tijd ook wel eens gepermitteerd zijn ^_^
Nog een namiddagje kanovaren tussen de rotsen en langs een lagune - de unanimiteit na reeds twee uur buikspieren tergen wanneer de Viet vroeg "we kunnen terug varen of nog twee uur verder gaan", was hartverwarmend :D. Suzanne en Dorien waren tegen het einde aan een beetje verloren gevaren; blijkbaar zaten er nogal snelle roeiers vooraan (sorry ^_^) - en bij een beginnende zonsondergang nog een strandje doen.
 |
©Jochen
|
Bij meer gevorderde zonsondergang... ja, foto's trekken he :) - 's ochtends ben ik even uit mijn bed gekomen voor de zonsopgang... maar dat was toch wat aan de vroege kant -; en 's avonds vallende sterren spotten - behalve ik... keek blijkbaar telkens de verkeerde richting uit :(
Niettemin een mooi momentje. Een heeeeel mooi :)
Er staat nog één bezoek op het programma voor we terug naar Hanoi hobbelen: een grot. Niet zomaar een grot. Een grot waarvan de verhaaltjes vertellen dat je in de
belly of the beast zit. Ha Long Bay - etymologisch vertaald
descending dragon - zou namelijk ontstaan zijn doordat de goden een familie draken op de aarde afstuurden om het jonge Vietnam van indringers te redden. Mama draak en haar kindjes vonden het leuk op aarde en mochten blijven spelen. En wij varen nu tussen haar schubben en krabben aan haar buikje. Veel leuker verhaal eigenlijk dan de vulkaanuitbarsting en platentektoniek een paar miljoen jaar geleden, alhoewel dat ook grenzeloos boeiend is. Of de verklaring van hoe het plafond is ontstaan - het had iets van doen met golven en het zag er ongelooflijk knap uit.
 |
| theatrale lichteffecten in de buik van mama draak |
Terug op de boot genieten we nog na van de grot, van Ha Long Bay, van de reis en moet ik toegeven... het einde komt inderdaad in zicht. In mijn 'fotodagboek' zijn we zelfs ineens al terug in Hanoi en nemen we afscheid van de Viet. Enkel nog een reeks in het
Waterpuppet Theater en nog wat losse eindjes... Neenee, we gaan nog niet naar huis - ik zit in de eerste fase van het rouwproces:
denial :D
Trouwens, zoals verwacht was het geen goed idee om de kaartjes voor het
Waterpuppet Theater een week op voorhand uit te delen... Er moest iemand zijn kaartje kwijt geraken, Jeanne was het slachtoffer. Maar het was alsof de cassière de situatie nog heeft meegemaakt - of alsof ze Gertje kende -: Jeanne mocht zonder problemen binnen :)
Live muziek - minder zat dan in de jungle -, poppetjes op een lange stok en het verhaal over de geschiedenis van Vietnam maakte de avond af. Mijn reisgids had gelijk om dit bij de 28 niet te missen stops in Vietnam te klasseren.
 |
| waterpoppetjes met parasolletjes |
's Anderendaags ronden we af:
nog wat souvenirtjes shoppen...
 |
| "ik kan ni kiezen" |
... en de Hanoi-drukte een laatste keer aanschouwen.
 |
| eeuwige brommers |
eten, feesten - een beetje doordoen van de avond ervoor-, slapen, ontbijten, lunchen...
 |
| de plaatselijke Shoe Discount |
... en de bagage verzamelen.
 |
| hoopje |
De laatste keer de bus overladen met 14 man en een even groot aantal stuks bagage...
... en nog een laatste keer de
tipbox uitvlooien - aan allen die hem ooit in handen hebben gehad, proficiat! U deed dit voortreffelijk; vansgelijke voor wie de drankpot beheerde *kusje* - en afgekapt worden aan de luchthaven. Ik zoek nog snel een postbus voor mijn 16 kaartjes, maar slechts zes bereikten hun bestemming *snif... Liesje, Danai, Tanya, Jolien, Fien en popkoor ioca, Laura, Marie-Laure, meter Nicole, peter Marc, tante Josée en tante Julienne, ik heb dus weldegelijk aan jullie gedacht he...
En we checken in.
Nu is het einde echt wel dichtbij.
We nemen afscheid van Gertje, kruipen op de vlieger en
take off naar ons vlakke land. Niet zonder een tussenstop in Bangkok en onmenselijk heet Doha, maar toch... we zijn nu echt vertrokken naar huis...
... ik mis het nu al ...
 |
© Valerie
|
