Vermits het spitsuurpendelen een behoorlijk representatieve doorsnede van de Vlaamse populatie oplevert, zit je doorgaans ook opgescheept met een behoorlijk representatieve doorsnede van de Vlaamse ergerlijke gewoontes: slurpen uit een Panos-koffiebeker, een veel te grote hap nemen uit een Panos-broodje en vervolgens een half uur lang kauwen alsof er een tennisbal op en neer botst in je mond, afval van de Panos achterlaten - de vuilbak staat 5 centimeter lager, sukkel! - en 't is niet dat ik reclame wil maken voor de Panos hoor.
Een natte jas niet uitdoen als het belachelijk hard giet - uitzonderlijk gezellig als je de plaatselijk opvolger bent -, ostentatief voorsteken bij het opstappen - ooooh wee als je met de laatste zitplaats aan de haal gaat, ik kom op je schoot zitten!!! -, het zo wijd mogelijk verspreiden van bagage tijdens de spits - misschien kan u uw terrein ook afbakenen met plasjes? baasjes beginnen op de duur echt op hun hond te lijken...
Maar waar mijn gat van dichtpitst zijn de volgende geluiden.
Op 3: FLUITERS
Ik ben behoorlijk zeker dat er niet op mij geëxperimenteerd werd als kind en moest het wel zo zijn, dan zou gefluit de geprogrammeerde trigger geweest zijn om moordmachine te worden... Neurie, zing of brul voor mijn part de oorworm in uw hoofd, maar IN HEMELSNAAM, fluit hem niet!
Vreselijke frequentie!
Op 2: SNOT OPSNUIVEN
Hoeft vermoed ik geen verdere uitleg... zij die ondanks hun langdurige snotvalling erin slagen een lading zakdoeken te vergeten en dat permanent lopend snot dienen op te snuiven om het niet langs mond en kin naar beneden te weten druipen. Zo'n snuif waarvan je weet... mmm daarvan is wat tot in de keelholte geraakt...
En nu heb ik toch uitleg gegeven...
Op 1: mijn eeuwige gruwel: EEN POTTEKE YOGHURT
Om te beginnen die geur - en dat ondanks mijn weinig ontwikkeld reukorgaan - ... die geur van synthetische, geplette perziken, ananassen of - worst case scenario - aardbeien. Jakkie. Een geur die zich - ondanks mijn weinig ontwikkelde smaakpapillen - omzet in smaak, een smaak die met de beste wil van de wereld ECHT niet overeenkomt met perziken, ananassen of aardbeien.
Maar ondanks dat alles - over smaak valt niet te twisten, zegt - vinden de liefhebbers van het genre het zodanig lekker dat het potteke in kwestie tot op de plastic moet leeggelepeld worden. Ik zeg wel degelijk gelepeld, want ik zou het bijna minder erg vinden - voor mijn gehoor welteverstaan - dat mijn buur zijn potteke uitlekt.
*schrrrraaap, hap* *schrrraaaap schraap hap* *schraap schraap schraap schraap schraap schraap hap* ... ... [een korte stilte waarin het potteke bestudeerd wordt] *schraap schraap hap*
UOOOHG o_O
Nog een geluk dat het merendeel van de spitspendelaars zich bezig houdt met het volumineus babbelen met hun Rotterdamse collega, het af- en aanklikken van een balpen of het in luidruchtig ademende stilte zichzelf wezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten