waaaaaat een week(end)!!! - deel IV

Move over naar het weekend.

Vrijdag was de eerste avond van de EVT cursus; een zangcursus met een zangpedagoog/tenor/duivel-doet-al Alberto Ter Doest uit Nederland. Superkerel! Aan deze cursus zijn enkele momenten gekoppeld die voorbije week naar ongekende niveaus heeft getild, waaronder het zaterdagmiddagtelefoongesprek inclusief een ‘telefonische verloving’. Ik laat de spanning er nog even in – hehe – eerst de rest van cursus.

Zaterdag aan het einde van de dag was er een open sessie waar de cursisten een eigen nummer mochten zingen. De docent en de medecursisten konden dan ideeën aanreiken om de performance nog een streepje te verbeteren – of een dikke lijn.

Ik dacht, laten we even onze grenzen verleggen, dus met lood in de schoenen stap ik naar voor om Go like Elijah van Chi Coltrane te zingen (een nummertje waarbij ons koor de backings doet en een soliste de vocals zingt)… en te sterven… Om de zenuwen nog een tikkeltje extra de hoogte in te jagen, zat Hans (de helft van ioca’s trouwboek, sorry dirigentenboek) achter de piano ter begeleiding.

Om een lang verhaal kort te maken, ik doe mijn ding, krijg tips van Alberto en de andere cursisten, doe mijn ding beter en beter…. zo goed zelfs dat Alberto zei: "Hans wordt er helemaal vrolijk van" en – leukste van al – dat Hans dat ook beaamde.

*BLINK BLINK*

Hoogtepunten van de dag erna (zondag dus). Volgens de radio verklaard tot ‘dag van de lach’. Dus ik sta ’s morgens op en denk “dit wordt mijn dag”. En save to say dat het echt wel een beetje mijn dag is geworden en dit op enkele onverwachte manieren.

Breed lachend vatten we de dag aan.

Eerste onverwachte moment van ‘mijn’ dag: één van mijn medecursisten zegt: "mag ik jou zeggen dat ik jou een prachtige vrouw vind!"

*Woouch!!! Ongemakkelijkheid scheert hoge toppen! Maar WAT EEN COMPLIMENT... Miljaar! Ik werd er gelijk warm van…

Tweede onverwacht wapenfeit in ‘mijn’ dag: Al vanaf het moment dat ik mij had ingeschreven voor de cursus begon die ‘schone jongen’ door m’n hoofd te spoken. Die ‘schone jongen’ had ik enkele maanden eerder ontmoet op een andere workshop van Alberto. Hij was toen binnengekomen, vond geen plaats meer bij zijn vriendjes en heeft zich toen – waarschijnlijk noodgedwongen – op de vrije stoel naast mij geplaceerd. Vond ik niet erg! Zo’n suikerklontje! Hij bombardeerde zichzelf zonder weerga op mijn ‘te doen’-lijst... (niet de bucket list, die andere ‘te doen’-lijst, waar ook Henry Cavill op staat).

Tijdens de middagpauze zet ik mij in het zonnetje en Suikerklontje zette zich naast mij – wat een dotje! We babbelen wat heen en weer, over zingen, over werken, over wonen…

- Suikerklontje: “Jij komt uit Antwerpen? Ik heb je gisteren en vandaag met de fiets zien toekomen?”

Aha! Het is een klontje met opmerkingsgave!

- ik: “Nee, ik woon in Antwerpen, maar ben afkomstig uit de Kempen.”

- Suikerklontje: “Ah zo. Je bent met je vriend hier komen wonen?”

Vriend? Vriend? Waar komt dat ineens vandaan?

We babbelen nog wat verder heen en weer en ik probeer hem subtiel naar ioca te lokken – “hele leuke sfeer”, “ons repertoire? toffe popliedjes!”, “beetje zot”, “repetities op zondagmorgen” ...

- Suikerklontje: “Mmm oei, dat gaat die van ons niet leuk vinden. Ze vond het al niet leuk dat we niet samen konden ontbijten vanmorgen. Ik zei nog maar jawel, je moet alleen om 8u opstaan.”

Dju… hij heeft een lief. Ach soit, ander en beter!

Derde op-en-top 'Caroline'-momentje: ik vergeet mij gsm (uiteraard... moest mijn hoofd niet vast staan...). Gelukkig zijn er nog engelbewaarders: Hans had de zorgen voor mijn verweesd telefoontje op zich genomen. Omdat ik hem nodig heb – uiteraard, wie houdt het in deze tijden nog voor onbepaalde duur uit zonder gsm – ga ik hem direct halen bij hem thuis: ik arriveer, bel aan, Hans doet open, ik hef mijn armen al juichend in de lucht en zeg “mijn held!”, Hans biedt mij glunderend m'n gsm aan, ik neem hem aan, steek hem weg, zeg “moest mijn kop niet vast staan...” en geef hem een kus en knuffel   

We doen nog een babbeltje over de cursus en hij zegt: “ik ben fier op u”

^_^   ^_^   ^_^    :D

*BLINK GLUNDER BLINK BLINK GLUNDER BLINK enz...*

De helft van ons dirigentenkorps is fier op mij :)   Hoera :)