Schotland - dag 8. rotswandeling

Vrijdag 27 mei. Quiraing.

"Goed geslapen?" - "Betrekkelijk." - "Betrekkelijk?" - "Uhu."
In vergelijking met de voorbije nachten betekent betrekkelijk: redelijk goed. Misschien wel omdat ik voorbereid was op heel slecht slaapmateriaal. 't Was dus nog wel ok.

Vanochtend vroeg zijn er twee zotten opgestaan om 4u30 om de zonsopgang te aanschouwen.
Eén van die twee zotten is mijn lief. 'k Had het kunnen weten...
't Is wel ok zo. Ik zal de zon wel zien na het ontbijt - muesli met ananassap, want mijn rijstmelk was op... Dat is ook nog altijd heel erg vroeg naar mijn normen.

Bob meets Cater-the-pillar

Deze voormiddag: Quiraing.
Het klinkt opnieuw als een dwerg of een ander fantastisch wezen, maar het ís ook écht magisch.
- er is een gat in de stenen muur, net zoals in Stardust - nee, ik ben niet terug in een ster veranderd...
- rotsen in de vorm van wachttorens en burchten - bijna onaards, zooo cool

de burcht...

... en zijn wachter

we kunnen alles aan :)

Ik zet mij op de rand van de afgrond - letterlijk - en geniet van het uitzicht. Dit is echt niet normaal.
De rest van de wandeling verdwijnt eigenlijk in het niets... Ik blijf hangen in het begin.

view'ke, yes yes, view'ke

Of wacht, niet te vergeten: Suske, het makke lammetje dat om aandacht vraagt en het in 10-voud ook krijgt. Amai, lammetjes zijn zo zacht <3

lammetje Suske

Maar we moeten weer verder.
Christophe vraagt of we nog even langs het strand willen stoppen. Ik vraag me toch weer even af wat ik onder strand moet verstaan.
Een baaitje met grote steenblokken en een pier met een dode krab. En een wel zeer doordringende zeegeur. Geen parelwit zand... nooit parelwit zand verwachten...
Petra doet een gokje in het Vlaams en zegt: "oh, een pierske!" - Wij: "euh, nee, gewoon ne pier."
Maar, we moeten het haar toch nageven, een Hollandse die Vlaams probeert, chapeau.

'strand'

Portree

In Portree wordt er nog even geshopt, gewinkeld en geterrast en dan trekken we alweer terug naar iets meer vasteland. Het blijkt nog een vruchtbare rit te worden voor de vriendin van Christophe - met dank aan het meisje die haar bergbotinnen maat 39 achterliet op de parking.

Ik hoop dat dit geen invloed heeft op mijn karma... ik had ze toch maar laten staan...

Voorlaatste hostel van de reis weeral. Time flies when you're having fun.
De gerant laat ons meisjes (en Nico) kiezen tussen een kamer met een dubbel bed of één met wc en douche. Ik wil nog wel eens graag náást mijn lief slapen, maar onder lichte dwang wordt het toch maar die tweede. En weet je, gewoon de kamer door kunnen wandelen naar het toilet en zonder nadenken uit de douche kunnen komen heeft zo zijn voordelen :)

Quiraing. Trotternish, een schiereiland op een eiland van een eiland

Oh ja. Als je je nog zou afvragen waar we ons 's avonds mee bezig houden...

Pirate Bob