Vietnam Ondersteboven - deel X

Oh hemeltje, wat is het vroeg :(
De nachttrein Hué-Hanoi komt naar mijn normen ook 's nachts aan. Het is nog een beetje donker. Of misschien zijn het mijn ogen die nog dicht zijn...

Hier ontmoeten we dé Viet, onze favoriete local guide van heel de trip. Vooral die van Suzanne. Valerie was ook wel fan. Frederik ook... grote fan. Dé Viet neemt ons mee naar het hotel waar ons ontbijt wacht - dank u Viet - en één van de meest hilarische momentjes uit de reis zich afspeelt. Tussen het ontbijtbuffet stonden een aantal koffiekoekjes en cakejes, zo van die kleintjes met een papiertje. Ik zat aan tafel met Suzanne en Jochen die een prachtig duel plagerijen uitvochten, inclusief een robbertje eten van elkaars bord stelen. Toen Suzanne op jacht ging naar koffiekoekjes en haar voorlopige buit - een cakeje - op haar bord placeerde, p(r)ikte Jochen met zijn vork het ding en stak het met een vloeiende beweging in zijn geheel in zijn mond. Pas toen ik de slappe lach kreeg, begon er bij onze Jochen iets te dagen... dat papiertje...
Het duurde zo'n 10 minuten voor we uitgelegd kregen wat er gebeurd was :D

De eerste rustdag vandaag. Gertje heeft niets gepland, we zijn helemaal vrij. Maar rusten doen we wel als we thuis zijn - en bij extensie dood - dus we trekken de stad in, op zoek naar zijn bijzonderheden.
"De Vietnamese hoofdstad Hanoi is exotisch, vies, primitief en modern tegelijk. Samen met de uitlaatgassen pleegt de stad een ware aanslag op je zintuigen." Mijn gids belooft een interessante ervaring. Beetje negatieve belofte moet ik zeggen. Maar wat die uitlaatgassen betreft had het wel een punt. Diezelfde hoeveelheid brommers als in Ho Chi Minh City rijden hier in Hanoi ook rond; weliswaar heeft de ene stad brede boulevards, terwijl de tweede bekend staat om zijn kleine straatjes. Pas op voor uw tenen of ze worden plat gereden!

Het oudste straatje van Hanoi, te vinden achter de elektriciteitsdraden

Maar kom zeg, we zijn die brommers al gewoon - hun geclaxonneer nog niet helemaal - en gaan de toerist uithangen. Anneloes en Evelyn spelen gids en leiden ons langs die kleine straatjes. Ze heten allemaal 'Hang en nog iets'. De 'Hang' betekent koopwaar; de 'en nog iets' slaat op de gilde die er zijn koopwaar verkocht. Ons hotel lag in de Speelgoedstraat :).

tempel - altaar - overdaad 

We wandelen langs oude koopmanshuizen, tempels en een neogotische kathedraal - waarbij ik het neogotische aspect miste. Leuke stop: het eiland in het Hoan Kiemmeer met een tempeltje voor de god van de geneeskunde - Sofie en Suzanne waren meteen in hun medische nopjes. In dat meer - het Meer van het Teruggegeven Zwaard - zit trouwens nog de gouden reuzenschildpad die zo'n 500 jaar geleden het zwaard van Ly Thai To opslokte om het terug te geven aan de goden - zo wordt gezegd, waarschijnlijk is het zijn achterkleinzoon.

Thap Rua, een pagode voor die gouden schildpad uit het Hoan Kiemmeer

poncho's aan!

Na de plensbui van 's middags - brommerbestuurders die langs de autostrade stoppen om een regenponcho aan te doen, dat is een zicht apart - was de fut er een beetje uit. Maar zoals ik al zei, rusten doen we wel als we dood zijn, en dus trekken Suzanne, Valeria, Sofie, Jochen, Nico en ik nog naar de Tempel van de Literatuur, het meest vereerde tempelcomplex van Hanoi en het belangrijkste confucianistische heiligdom en historisch opleidingsinstituut van Vietnam. Veelbelovend en ook echt indrukwekkend.
Wanneer het tijd werd om terug te gaan, sloeg de vermoeidheid ongenadig toe, net zoals Jochens afdingcapaciteiten. Voor een prikje worden we teruggevoerd met de fietstaxi. Lekker dicht op elkaar, recht in de crazy traffic. Spookrijden is niet zo heel erg, ze rijden wel rondom u O_o ... weer een jaar van mijn leven af. Maar het is eentje voor de categorie |doe ne keer zot, ge zijt al gewoon genoeg|.

rijtje fietstaxi's

"Ziet iedereen het zitten om naar het Water Puppet Theatre te gaan? Want dan moeten we nu al kaartjes bestellen voor volgende week." - ja Gertje, dat is een goed idee.
Een paar uur later: "Ik geef iedereen zijn kaartje voor het Water Puppet Theatre al, want ik wil niet de verantwoordelijkheid nemen om die allemaal een week bij te houden." - nee Gertje, dat is geen goed idee. Bewijs volgende week...
Trouwens, ligt het nu aan mij of is dat vreemd, een gids die geen verantwoordelijkheid wil nemen...

Nog een hapje eten en op de rooster gelegd worden door ons Suzanne en het is alweer tijd om in bed te kruipen... Morgen wordt het leuk! We gaan trekken in de jungle, JIHAA

voorraadje toiletpapier