Ochtendstond heeft goud in de mond. En met zo'n schat als Sofie als kamergenoot wordt een mens met veel plezier wakker! Zelfs ik... met geen stokken uit bed te krijgen... een ramp in de ochtend...
En er is dragon fruit bij het ontbijt! En spek en eieren en kip en noodles en varkensvlees en rijst en watermeloen en ananas en... Het dilemma veel lekker eten vs. geen honger helt onverhoeds naar links. Fooooood!
Qua outfit? Rood zullen we dragen! Rood zullen we zijn! Niets te maken met de Marco, het is voor vorst, voor vrijheid en voor recht! Het is de 21e juli, de Nationale Feestdag! En wij ... oh jawel ... zingen de Brabançonne in de lobby van het hotel. Evelyn en ik doen de vocals, de rest vult aan. De Hollandse toeristen waren onder de indruk.
We duiken de kelder in voor onze fietsen - mountainbikes, wederom te klein - en weg zijn we.
Ok, ik heb het al te warm.
Het is zo heet, onmenselijk heet ...was het haar badpa... Nee da's iets anders. Ik voel mezelf vast schroeien aan mijn zadel. Ik denk dat ik letterlijk aan het smelten ben. Al mijn energie gaat naar afkoelen. Fietsen? Enkel om mij naar de schaduw te begeven. 't Zorgt ook voor een windje. Wandelen? Enkel om mij naar de schaduw te begeven. Luisteren naar de gids? Had ik al gezegd dat al mijn energie naar afkoelen gaat? Wel, mijn zintuigen staan op een bijzonder laag pitje. Veel verder dan tempel - keizer - tempel geraak ik niet. Alhoewel Gertje mij wel prompt tot gids-vertaler bombardeert vermits ik onze gids zijn Engels beter begrijp als zij - en de rest lees ik later wel af in mijn reisgids :).
We rijden halte 1, de citadel - dat had ik nog wel begrepen, al was het maar door de Vaubanachtige verdedigingsmuren (goed voor 10 kilometer in lengte zo blijkt) - binnen en parkeren onze fietsen in de schaduw van een boom. Ik wil straks niet letterlijk vast schroeien aan mijn zadel.
We wandelen naar de King's Gate waar een soort change of the guard zich mengt met een groepje Thaise wielertoeristen. Gertje wil met twee op de foto. Of twee willen met Gertje op de foto. Het ziet er sowieso grappig uit.
We gaan de guards achterna, de Keizerlijke Stad binnen door de Ngo Monpoort. Volgens mijn reisgids de meest indrukwekkende van het complex, volgens mijn foto's het meest verborgen achter steigers en plastic zeilen voor restauratie. Nix te King's Gate'n trouwens, 't is de 'Middagpoort' maar de centrale gang was exclusief voor de keizer, vandaar waarschijnlijk de verwarring :)
Soit... lees de reisgids...
De site - na zo'n 25 keer weten we dat ze in 1805 werd gebouwd - is enorm indrukwekkend: vijvers BOMvol lotussen, gele geglazuurde pannen, rode lakinterieurs, d(r)aken, geëmailleerde decoratiepanelen... WAUW! Alles blinkt! Ook onze traditionele kostuums - 40.000 dong voor een paar onnavolgbare foto's... check! - en het zweet op onze voorhoofden. Een beetje verder kwam een oud vrouwtje spontaan tussen ons girls staan toen we met z'n tienen poseerde voor de Queen's Gate (verblijf van de koningin-moeder).
En nog steeds is het zo heet, onmenselijk heet. We wandelen de Keizerlijke Stad uit lang de Hien Nhonpoort - ten tijde van de reis gewoon een chic gedecoreerde poort - en raken - waarschijnlijk door de warmte - even de helft van de groep kwijt. Ok, 10% mag je verliezen, maar 7 van de 13 is toch wat veel.
Later kwam ik te weten dat er zich toen ook nog iets anders afspeelde... maar da's voor een andere keer.
We vinden onze vriendjes en de niet schroeihete fietsen terug en rijden naar de volgende site. Geen idee wat het was. Doet er ook niet toe, want ons Suzanne haar kunstjes waren veel indrukwekkender. Tover een handenstand uit je mouw, en een spagaat! Ik mank al bij de idee dat ik ooit zoiets zou moeten doen. Voor ons Suzje is het nix!
Op naar de volgende tempel - als ik een gokje mag wagen in mijn gids, ga ik voor het Mausoleum van Tu Duc.
 |
| er wordt duchtig gefotografeerd, in alle houdingen, vanuit alle perspectieven |
...mmm... ben toch een beetje grumpy aan het worden van de warmte... en een beetje eten kan ook geen kwaad.
Een deel van mijn gebeden worden wel gehoord; we gaan eten op een dragon boat. Suzanne en ik donderen met de mountainbikes naar beneden - wonder boven wonder zonder ongevallen :D -; de meesten kiezen het zekere voor het onzekere en gaan te voet.
En wat een heerlijk verfrissing: met de wind in de haren en de voetjes in het water eindelijk een beetje afkoelen... heerlijk!
Het werd trouwens een lunch met een Belgisch tintje: onze nieuwe koning en koningin keken goedkeurend en een beetje stijf lachend toe vanop een poster van de Story. Heerlijk toch, dat chauvinisme :D
 |
| goedlachs koningspaar vastgetaped op Suzannes rug |
 |
| Thich Quang Duc |
 |
| station Hué: steek het spoor maar over |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten