Vietnam Ondersteboven - deel VII

"Oooh! Er ligt een briefje op Suzanne haar bed! Van een geheime aanbidder!"
Suzanne duikt op haar bed en rolt het geheimzinnige papiertje open.
"Allerliefste Suzanne," beginnen Valerie en ik alvast, "je bent de mooiste, de liefste, de leukste", gaan we verder terwijl Suzanne probeert ons straal te negeren - met de nadruk op probeert :).
"Het is een verhaaltje voor het slapengaan," probeert ze nog.
"Ik hou van jou. Dikke kus *****" - de naam in kwestie werd bij dwingend verzoek gecensureerd... alle reisleden weten echter over wie het gaat ;).
"Zeeeeeg!"

Maar het was dus toch een verhaaltje voor het slapengaan - jammer eigenlijk, had wel leuk geweest zo'n liefdesbriefje van een niet zo geheime aanbidder -, één of ander sprookje over een prinses. Ik vermoed dat er ook een draak bij kwam - alle Vietnamese verhaaltjes gaan over een draak - ... of een schildpad - ze zijn ook fan van schildpadden. Maw, de vermoeidheid dolde een beetje met mijn kortetermijngeheugen (dat sowieso al dement is). Maar wat kunnen we nu goed slapen.

Na een doucheke in de ochtend in de bloedhete badkamer op naar het ontbijt. Giga-ontbijt! Heel veel keuze! En een beetje pling-plong muziek: de grootste Westerse dramahits - denk Celine en Whitney - in een pling-plong jasje wat de drama er nog meer vanaf doet druipen. 't Zou niet de laatste keer zijn.

Op naar de fietsjes. Er staat een fietstocht door de velden rond Hoi An op het programma.

de onbekende gids die veel telefoontjes kreeg... mogelijks van de mama

We volgen de lokale gids - geen flauw idee wie de man is - langs en door de rijstvelden, weilanden, bij de mensen achter 't huis, watertjes, rijstvelden enz.

Het eerste rijstveld was een echte attractie trouwens. Niet omdat het spectaculair was, maar omdat het het eerste rijstveld was. *Fotoshoot!* Er stond ook een maïsveldje. Jochen zei: "dit zal langkorrelrijst zijn." Wij moesten lachen.
We fietsen verder langs rijstvelden, bamboebruggen - tijd voor een reeks individuele foto's -, visnetten, rijstvelden, wegenwerken, schattige kindjes, rijstvelden enz.

fotogeniek, zegt

En ook een waterbuffel. De meneer ernaast wenkte mij. En onder het motto |doe ne keer zot, ge zijt al gewoon genoeg| kruip ik op de buffel. Na die slang van eergisteren... waarom niet? Ik zet mij op zijn rug en denk *ieuw*. Die korte haartjes zijn vies. Dat ding is warm. Zo'n hete buffel tussen uw benen... 't Is echt dat niet :s

niet voor herhaling vatbaar

Snel verder fietsen... - nu ja, snel... en het ging nog trager wanneer de gids telefoon kreeg, wat meermaals gebeurde :) - langs rijstvelden, een moestuin waar in de buurt een feestje aan de gang leek (partykaraoke door de luidsprekers, check), een lotusplantage midden in de velden (bereikbaar voor de goed geschoeiden - lees Teva-dragers - onder ons; de niet goed geschoeiden - lees teensletsers - waren hun schoeisel kwijt in de modder). Dan maar een fotootje van ver. Nico heeft waarschijnlijk wel een close-up van een bloempje. Hij is fan van bloempjes.

Suzanne en Dorien tussen de lotusbloemen

Het wordt stilaan tijd om terug te fietsen naar de stad - wat wil je, we hebben al zo lang niet meer gegeten. We zingen/janken nog wat Vlaamse klassiekers en manoeuvreren tussen claxonnerende brommers en camions naar ons lunchplekje. Een nieuw Vietnamees lunchke met verschillende borden, door te geven over de tafels heen. Tafels voor 14 personen blijken toch zeldzaam... 11 en 3 daarentegen gaat wel. Drie zijnde ik, Nico en Gertje. Ik voel mij gechaperonneerd...

In de namiddag werd het tijd om de geheimen van Hoi An te ontdekken. Ik ben altijd een beetje benieuwd naar een UNESCO-site. Zonder de gids weliswaar want den Ben bleek nergens te bespeuren. We kochten onze inkomkaartjes in een kiosk in het centrum en werden herhaaldelijk paniekerig afgesnouwd.
"Nee, je mag je fietsen hier niet parkeren! Ga daar staan!"
We gingen 'daar' staan, wanneer: "nee, je mag je fietsen hier niet parkeren!"
Beide uiteraard in schabouwelijk Engels met veel en dik Vietnamees haar op. We stelden de man gerust - alhoewel - dat het maar voor heel eventjes is. Een attaque'ske net op tijd ontweken.
Soit. Eerste stop: de Japanse Overdekte Brug. De Ponte Vecchio van Hoi An. Iets kleiner dan wel. Ook aan de bouw van deze brug hing een verhaaltje met één of ander monster vast. Wat ik onthouden heb, is dat er postkaartjes verkocht werden. Kopen! Eentje voor de papa en moeke, eentje voor de meter, de peter, de groottantes, de beste vriendin en mezelf... Ik heb er nog meer nodig, maar laten we hier al mee beginnen.

wierrookkegels, te branden voor heeeeeeeeele grote wensen

We passeren een tempel - dat volgens mijn gids het Kantonees gemeenschapshuis en volgens het icoontje een pagode is - met gigantische wierrookkegels en een overdadig versierde toegangspoort (perfect voor een foto) en bezoeken dan het Tan Kyhuis, een 18de-eeuws koopmanshuis, goed voor zeven generaties rijke families. En zoals het een echte Vlaming betaamt, gaan we langs achter binnen. Bij een theetje en een stoel krijgen we wat uitleg over het huis en ik verbaas mij er opnieuw over hoe klein sommige Vietnameesjes zijn. Ik zit, het (volwassen) theevrouwtje staat en we zijn even groot... Dat scheelt dus 40cm he!

Kantonees gemeenschapshuis, of pagode, of tempel...

Even een (geslaagde) marketingtruc op de binnenkoer: medaillons van de Vietnamese horoscoop: monkey (Suzanne) staat voor loyalty - alhoewel dit later in twijfel getrokken zou worden, maar gelukkig voor Suzanne door dé Viet toch zou bevestigd worden -, buffalo (Nico, en ik een beetje) voor hard working, tiger (ik een beetje) voor power - mijn geboortedatum ligt op de grens van het Chinees/Vietnamees nieuwjaar. Ik koop toch maar een tijgermedailloneke; de boeddha aan de keerzijde verzekert mij happiness. Ha! Dubbel chance!

bootjes

Ik ga met mijn souvenirshoppen nog even door in het Museum van Geschiedenis en Cultuur: lampionneke en een echte zijden sjaal voor ons moeke - die gaat content zijn - en dan moesten we terug naar Yaly voor de eerste passing. De kleedjes moesten overal wat ingenomen worden; bij Suzanne was er nog iets meer werk: "ik ben ne roze zak patatten!" Ze had gelijk. 't Was niet bepaald elegant. Er waren nog twee plastische beschrijvingen in de categorie |niet flatterend| - Suzy, fill me in, ik weet ze niet meer... weet alleen nog dat het grappig was :)
De madammen konden zich ook nog verlekkeren op ons mannen in kostuum. Die kontjes komen zo toch beter uit in kostuumdonkerblauw dan in een short zenne.

Mijn kleedje? Nog niet klaar. Net als dat van Sofie... Onze spanning wordt nog wat extra aangespannen. Over twee uur mogen we terug komen.

Ok... tijd genoeg voor een tochtje naar het strand! We gaan zwemmen in de zee! We fietsen en volgen logischerwijs de 'grote baan' wanneer Gertje plots de rijstvelden induikt. Wij fietsen haar braafjes achterna, terwijl zij de weg zoekt die we daarnet nog niet kwijt waren. Na wat gehobbel komen we terug op de 'grote baan' - 100m verder dan waar we hem verlaten hadden. Gertje dacht dat we het niet gemerkt hadden dat ze verkeerd gereden was. Wel dus...
Gelukkig was het niet meer ver. We parkeren de fietsen bij de laagst biedende fietsenbewaakster, lopen het strand op en duiken de zee in! Heerlijk! En WAT EEN GOLVEN! Jochen, ik kan niet wachten op de spectaculaire waterfoto's!!!!
Terug op het strand en met genoeg zout in de bek voor vier weken, probeer ik mij met de hulp van het Anneloes-en-Evelien-handdoek-omkleedhokje elegant terug aan te kleden. Het aankleden is gelukt, het elegant iets minder :D.
We fietsen terug - ik al Chi Coltrane zingend, op verzoek van Suzanne en Dorien - naar Yaly en deze keer is mijn kleedje wel klaar voor de passing.   ^_^   't Is keimooi   ^_^  't Is très moi   ^_^   En 't past goed bij donkerblauw - aldus Nico   ^_^   Ik wist da't goed ging komen! De laatste aanpassingen worden gemaakt terwijl wij gaan eten.
Terug naar Miss Ly, want het eten en de bediening was er best behaard... eh noemenswaard! Noemenswaard dus...!

We vieren later op de avond het leven en de nieuwe kleedjes/kostuums met cocktails. Veel cocktails :D en veel vreugde :D.
*hartje*

lampionnekes!!!